|
دانشگاههای ایران در جهان جایی ندارند
دانشگاههای ایران در هزار
دانشگاه اول دنیا جایی را به خود اختصاص ندادهاند و
10
دانشگاه برتر ایران در مقایسه با دیگر کشورها این رتبههای
جهانی را از آن خود کردند: دانشگاه تهران
1045،
دانشگاه شریف
2024،
دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران2233،
دانشگاه شیراز
2359،
دانشگاه اصفهان
2486،
دانشگاه فیزیک و ریاضیات
2490،
دانشگاه علوم و تکنولوژی ایران
2560،
دانشگاه امیرکبیر
2661،
دانشگاه اصفهان
2678
و دانشگاه فردوسی مشهد
2842.
شاید اولین سوالی که بعد از خواندن این خبر به
ذهن میآید چرایی این اتفاق باشد و یا میتوان پرسید آیا
سیاستهای دانشگاهی باید تغییر پیدا کند؟ سالانه چند مقاله
علمی به چاپ میرسد؟ فرار مغزها به این آمار میتواند مربوط
باشد یا خیر؟ اساتید و دانشجوها در تغییر این آمار تا چه
اندازه میتوانند نقش داشته باشند؟ آیا محیط فیزیکی دانشگاه و
امکانات آموزشی و کتابخانهای نیز تاثیری دارد و سوالات زیاد
دیگر.
بهتر است پیش از هر قضاوت و پاسخی، به این نکته
اساسی اشاره کرد که برای تعیین رتبه علمی دانشگاه شاخصهای
متفاوتی وجود دارد که عبارتند از: استاد به دانشجو، فضای
فیزیکی کلاسها، حداقل تجهیزات درسی، مقالات علمی چاپشده،
کتابهای چاپشده، تعداد اختراعات و ابتکارات، میزان دانشجوی
خارجی و از همه مهمتر میزان بودجههای پژوهشی است که سالانه
جذب دانشگاهها میشود.
حال با نگاهی گذرا به این معیارها تا اندازهای
میتوان به سوالات مطرح شده پاسخ داد. زیرا اگر پایین بودن این
آمار مربوط به کمبودهای رفاهی و آموزشی و بودجهای خود دانشگاه
باشد باید گفت که دانشگاهها با این مسئله دست به گریبانگیر
بودند به طوری که در سال
1386
دانشگاهها با کسری بودجههای عمرانی، آموزشی و رفاهی
آزردهخاطر شده بودند، که تجمعات و اعتراضات صنفی دانشجویان در
خصوص مسائل رفاهی، آموزشی و سیاسی را به همراه داشت.
برای نمونه کسری بودجه دانشگاهها در سال
1386
به اوج خود رسید و بسیاری از روسای دانشگاههای مختلف از سراسر
کشور به کرات اعتراضات و گلایههای خود را در این زمینه ابراز
کردند.
وزارت علوم که از ابتدای سال، نوید ارتقای
بودجه و سامان بخشیدن به وضعیت رفاهی و آموزشی و پژوهشی را
داده بود در نیمه دوم سال
1386
بر کمبود بودجه این وزارتخانه اذعان و اقرار کرد و در مقابل از
دانشگاهها خواست صرفهجویی کنند. دانشگاههای شهر تهران از
دانشگاه تهران گرفته تا علم و صنعت و امیرکبیر و
خواجهنصیرتوسی و شریف و تربیت مدرس، علامه طباطبایی،
دانشگاههای علوم پزشکی و نیز دانشگاههای سایر شهرهای کشور به
ویژه مشهد و تبریز نیز از جمله معترضان جدی بودجه دانشگاهها
در سالی که گذشت به شمار میروند.
خبرنامه
امیرکبیر
|
